Βιβλιοθήκη της «Ελευθεροτυπίας»

Μαΐου 11, 2007

MΕ ΓΕΙΑ ΤΟ BLOG!

Filed under: Uncategorized — vivliothiki @ 1:08 μμ

Από το τελευταίο τεύχος της «Βιβλιοθήκης», προέρχεται η αναφορά στο ολοκαίνουργο blog μας, που μετράει με χαρά όλο και περισσότερα σχόλια, από μέρα σε μέρα. Όσοι, με την έλευση του διαδικτύου, προφήτεψαν το τέλος της ανάγνωσης, μάλλον διαψεύστηκαν. Διαβάζουμε όλο και περισσότερο και γραφουμε όλο και περισσότερο. Και, για όσους προτιμούν το από οθόνης διάβασμα, αντί άλλου χαιρετισμού, αναδημοσιεύουμε το κείμενο που φιλοξενήθηκε στη στήλη «Λόγου χάριν».

Απέκτησε, λοιπόν, το blog της και η «Βιβλιοθήκη». Ηταν μια ανάγκη που την είχαμε από καιρό αναγνωρίσει – όχι για να προστρέξουμε κι εμείς σε όσα οι καιροί επιτάσσουν, ούτε για να συμμορφωθούμε με τους συρμούς, αποδεικνύοντας την εγρήγορση και την προσαρμοστικότητά μας. Αλλά για να επικοινωνήσουμε πιο ενεργά, άμεσα και διαδραστικά με τους αναγνώστες μας· να τους ακούσουμε και να μας ακούσουν σε έναν ενδεχομένως πιο οικείο, αν όχι προσωπικό, τόνο· να τους αναδεχθούμε ως ίσους σε μια συνομιλία που δεν θα είναι πια νοητική, αλλά πραγματική, έστω και εκτυλισσόμενη στο εικονικό περιβάλλον της μπλογκόσφαιρας. (Μπλογκόσφαιρας; Τι άσχημη λέξη! Αν εισηγούμασταν κάποια καινούρια;)

Το έχω επανειλημμένως γράψει και ομολογήσει: στην αρχή, υπήρξα επιφυλακτική προς το είδος. Και, εν πολλοίς, παραμένω. Περιπλανώμενη ανά τα ιστολόγια, σκόνταψα σε πολλή θολούρα, πολύ σκοτάδι, μεγάλη οίηση, ποταμούς αμετροέπειας και παραπληροφόρησης. Συνάντησα όμως και κείμενα εξαιρετικά. Προσπερνώντας, διαγράφοντας, αφαιρώντας, δεν ήταν λίγες οι φορές που βρέθηκα στην καρδιά μιας διακεκαυμένης επικοινωνιακής ζώνης, στον πυρήνα μιας επείγουσας και γι’ αυτό πειστικής ανάγκης κριτικού σχολιασμού, όπως έγραφα πριν από λίγο καιρό. Διαπίστωσα πως το Διαδίκτυο μπορεί να δώσει νέα ζωή στη λογοτεχνία, νέα δυναμική στις ιδέες. Και κατέληξα πως το «μπλογκοπαιχνίδι» προορίζεται για μεγάλα, ώριμα, κατασταλαγμένα παιδιά. Μονάχα έτσι θα γίνει «σοβαρό», όπως στην πραγματικότητα είναι κάθε παιχνίδι. Και μονάχα έτσι θα αποβάλει όσους το «χαλάνε».

Υπάρχει, βέβαια, η γοητευτική παγίδα της ετερωνυμίας, η αυταπάτη της ελευθερίας, που λανθάνει πίσω από κάθε απόκρυψη ταυτότητας. Η ανωνυμία, όμως, δεν προστατεύει πραγματικά τους ιστολόγους· όπως και να το κάνουμε, δεν είναι λίγο το δημόσιο ξεγύμνωμα. Εκθέτοντας σε κοινή θέα (ή βορά, όπως είχε προσφυέστατα γράψει παλιότερα ο Μισέλ Φάις) σκέψεις και ανησυχίες κρίνονται και αυτοί όπως κι εμείς που υπογράφουμε τα κείμενά μας. Το «δικαίωμα στην αφάνεια» δεν είναι δικαίωμα στην ασημαντολογία, και ο μεταμφιεσμένος σχολιογράφος δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο: κινδυνεύει να λοιδορηθεί, να απομονωθεί, να αναγκαστεί να σωπάσει, αν μπαίνει σε μια συζήτηση αδιαφορώντας για τους όρους της και περιφρονώντας το πλαίσιό της. Οπως ακριβώς συμβαίνει και σε μια συζήτηση ζωντανή.

Οι λίγες μέρες ζωής που μετράει το μπλογκ της «Βιβλιοθήκης» δεν μας επιτρέπουν αποτιμήσεις. Μας δίνουν όμως μια ιδέα για το ποιοι είναι οι αναγνώστες μας, τι θέλουν από μας, πώς αντιλαμβάνονται την επικοινωνία, πώς προσλαμβάνουν τη λογοτεχνία και το παιχνίδι της γραφής. Αντιλαμβανόμαστε πόσο δίκιο είχε ο Μισέλ Φάις (και πάλι) όταν έγραφε: «Οι περισσότεροι bloggers βιώνουν την ανάγνωση σαν την κορυφαία συγγραφική πράξη, εξού και κοινοποιούν με τόσο πάθος την αναγνωστική τους απόλαυση ή δυσφορία. Ο βιβλιόφιλος του Διαδικτύου φαντασιώνεται μιαν αδιαμεσολάβητη, σχεδόν σαρκική σχέση με τα κείμενα (χωρίς να αποζητά την ανάσα του κριτικού, ενίοτε ούτε του ίδιου του συγγραφέα)· είναι ένας φετιχιστής της άυλης σελίδας». Και τους εκτιμάμε γι’ αυτή την ανιδιοτελή, καθαρή σχέση με τα κείμενα και τους συγγραφείς τους.

Περιμένουμε λοιπόν. Πολύ περισσότερα σχόλια, υποδείξεις, ενστάσεις. Απολογούμαστε για την προσώρας φτωχή μας εμφάνιση, που οφείλεται στο ότι οι περισσότεροι από μας, γραφιάδες που χρησιμοποιούν τον ηλεκτρονικό τους υπολογιστή σε μεγάλο βαθμό ως γραφομηχανή, δεν έχουν τις απαραίτητες τεχνικές γνώσεις για να δημιουργήσουν ένα πραγματικά εντυπωσιακό, πλούσιο σε συνδέσεις και δυνατότητες blog. Υποσχόμαστε συνεχή βελτίωση (σαΐνια της τεχνολογίας, αγαπημένοι μας τεχνικοί, μη μας εγκαταλείπετε!). Και καλούμε εσάς, τους αφανείς, αλλά πανταχού παρόντες αναγνώστες μας σε μια σταθερή, ισότιμη, σύστοιχη συμμετοχή. Ετσι, με εσάς και μέσα από σας, θα καταφέρει η «Βιβλιοθήκη» να δει πιο καθαρά το πρόσωπό της.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ  ΣΧΙΝΑ

Advertisements

27 Σχόλια »

  1. Καλωσορίσατε στην «μπλογκόσφαιρα».Πολλές ευχές και μάλλον θα τα λέμε συχνά…Όχι δεν είναι απειλή αυτό..

    Σχόλιο από librofilo — Μαΐου 11, 2007 @ 1:34 μμ | Απάντηση

  2. Καλώς τους..

    Σχόλιο από if.. igeneia — Μαΐου 11, 2007 @ 1:47 μμ | Απάντηση

  3. Ευόδωση κάθε προσδοκίας σας εύχομαι.
    Υπάρχει πλούτος και ομορφιά στην καλή μπλογκόσφαιρα…

    Σχόλιο από endeaneos — Μαΐου 11, 2007 @ 1:47 μμ | Απάντηση

  4. H ευωδιά από…τα άνθη του καλού έφτασε μέχρι τα blogs!

    Σχόλιο από ioannisxen — Μαΐου 11, 2007 @ 1:57 μμ | Απάντηση

  5. Σας εύχομαι καλή επιτυχία.
    Αναρωτιέμαι όμως: Προς τι; Ο χώρος της έντυπης «Βιβλιοθήκης» δεν επαρκεί για να αναπτύξετε τις ιδέες σας ή μήπως θέλετε να απευθυνθείτε σε αναγνώστες που δεν διαβάζουν την εφημερίδα και απλώς σερφάρουν
    στο διαδίκτυο;
    Φ.Φ.

    Σχόλιο από Φίλιππος Φιλίππου — Μαΐου 11, 2007 @ 2:32 μμ | Απάντηση

  6. καλή επιτυχία, μα προπάντων καλή δύναμη.

    Σχόλιο από basileios — Μαΐου 11, 2007 @ 2:45 μμ | Απάντηση

  7. Καλή αρχή, εύχομαι το καλύτερο για όλους σας.

    Ένα ευχαριστώ ειναι πολύ λιγο.

    Σχόλιο από kapsimitzis — Μαΐου 11, 2007 @ 3:35 μμ | Απάντηση

  8. καιρός ήταν ! καλοτάξιδο

    Σχόλιο από Γιώργος Φ. — Μαΐου 11, 2007 @ 4:26 μμ | Απάντηση

  9. Υπέροχη η αίσθηση της διάδρασης! Δηλώνουμε παρόν κι επικροτούμε την αξιοποίηση των σύγχρονων δυνατοτήτων.

    Σχόλιο από bookboom — Μαΐου 11, 2007 @ 6:14 μμ | Απάντηση

  10. Καλώς ήρθατε κοντά μας.

    Σχόλιο από Λεία Βιτάλη — Μαΐου 11, 2007 @ 7:06 μμ | Απάντηση

  11. Ανήκω σ’ εκείνη την ομάδα που υποστηρίζει ότι το κομμάτι του Internet που αφορά στην on line επικοινωνία συχνότατα εμφανίζει το «σύνδρομο του ειδώλου.»
    Τα blogs είναι άλλη μια εφαρμογή on line επικοινωνίας.
    Το βασικό χαρακτηριστικό της on line επικοινωνίας είναι η αμεσότητα και η ταχύτητα που πολύ συχνά μπορεί να φτάσει ακόμη και το live χωρίς όμως ποτέ να γίνει τηλεόραση. Η on line τηλεόραση υπάρχει ως εφαρμογή Internet αλλά δεν είναι το ζητούμενο αυτού του σχολίου.
    Η on line επικοινωνία όπως και το παραδοσιακό τηλέφωνο και όχι το video-τηλέφωνο είναι σε θέση να δημιουργήσουν ανεστραμμένους χαρακτήρες. Δηλαδή είδωλα. Αν μία ανώνυμη παραδοσιακή τηλεφωνική συνομιλία ήταν σε θέση να δημιουργήσει φανταστικούς ή και ανεστραμμένους χαρακτήρες βασιζόμενη στο effect της γοητευτικής ή μη φωνής, της mainstream ή μη προφοράς, της trendy ή όχι σύνταξης και διατύπωσης, τότε η on line επικοινωνία είναι σε θέση να δημιουργήσει επίσης φανταστικούς ή ανεστραμμένους χαρακτήρες βασιζόμενη σ’ ένα ακόμη πιο αβανταδόρικο όσον αφορά στη δυνατότητα ξεδιπλώματος της φαντασίας effect που είναι η γραφή. Εδώ, για να μπορέσω να προχωρήσω θα εξαιρέσω το on line voice όπως επίσης και το on line video και θα μείνω σε αυτό που ενδιαφέρει το σχόλιο: την on line γραφή.
    Έτσι, εφόσον γίνεται αποδεκτή η δυνατότητα ύπαρξης φανταστικών ή ανεστραμμένων χαρακτήρων τότε δε μένει παρά να μελετηθεί το «σύνδρομο του ειδώλου.»
    Βασικό πρόβλημα των ειδώλων είναι ότι ζουν μόνο μέσα στον καθρέφτη τους. Δεν κινούνται αν δεν κινηθεί ο δημιουργός τους. Και πεθαίνουν με το που ο δημιουργός τους φεύγει μπροστά από τον καθρέφτη. Και ανασταίνονται με το που ο δημιουργός τους σταθεί πάλι μπροστά στον καθρέφτη.
    Βασική διαφορά των on line ειδώλων που βασίζονται στην on line γραφή είναι ότι όταν ο δημιουργός τους φεύγει από το δίκτυο εκείνα παραμένουν. (Βασική διαφορά της on line γραφής από την παραδοσιακή είναι η ταχύτητα που μπορεί να φτάσει το live. Αυτό την κάνει επί της ουσίας ζωντανή. Ας μην ξεχαστεί αυτό ως δεδομένο.)
    Έτσι συχνά πυκνά τα on line είδωλα παγιδεύουν τον δημιουργό τους. Τον υποτάσσουν στους ανεστραμμένος χαρακτήρες τους στους οποίους σιγά σιγά πρέπει να ανταποκριθεί.
    Οπότε, δεν είναι η ανωνυμία το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι είμαι ένας φίλος του Γλυκοφρύδη που γράφει αυτή τη στιγμή. Γιατί ο Γλυκοφρύδης δεν προλαβαίνει να ανταποκριθεί σε όλα τα blogs που θέλει για να κρατά ζωντανή και με καίριες παρατηρήσεις την παρουσία του, οπότε μου έχει δώσει το password του και το account του και μπαίνω και τον βοηθώ.
    Αλλά μερικές φορές μου τη βαράει αφόρητα και θέλω να βρίσω πραγματικά… δηλαδή… είναι κάτι άτομα που έχω δει πως του γράφουν κάτι απίστευτες μπούρδες! Αμάν! Μα θα μπω καμιά μέρα και θα τους βρίσω τόσο χύμα… Ναι αλλά μετά θα με πάρει τηλέφωνο και θα μου πει «Τι είναι αυτά που έγραψες βρε γελοίε; !!» Ναι αλλά εγώ θα του απαντήσω «Ποιος τα έγραψε μωρέ; Εγώ; Εσύ τα έγραψες… Το ευχαριστήθηκες πάντως ε; Όχι;»

    Τα blogs είναι οn line. Αν κάποιος δεν μπορεί να καθρεφτιστεί είναι φάντασμα. Ναι εντάξει, αλλά φαντάσματα δεν υπάρχουν…

    Με γεια το blog! Και καλοτάξιδο! 🙂

    Σχόλιο από George Glikofridis — Μαΐου 11, 2007 @ 11:11 μμ | Απάντηση

  12. Πράγματι η ελληνική κοινότητα ιστολόγων περνά την πρώιμη φάση της (παρόλη την επταετή παρουσία ελληνικών ιστολογίων, μόνο τα δύο τελευταία χρόνια, νομίζω, υπάρχει πραγματικά διευρυμένο ενδιαφέρον) με όποια θετικά (ενθουσιασμό, πάθος, ανακάλυψη) ή αρνητικά στοιχεία (εμπάθεια, ακρότητα, ασυδοσία). Η αυτορύθμιση θα έρθει, όπως πάντα άλλωστε, από το ίδιο το μέσο και τους χρήστες του. Η απόλυτη ελευθερία θα αναδείξει και τον βαθμό αλλά και το ποιόν της σχετικότητάς της. Από την άλλη η διαδραστικότητα που επαγγέλλεται (αίφνης η διαδραστικότητα που παρέχει στην κριτική) είναι ένα σημαντικό βήμα προς το μέλλον. Αυτό στο οποίο θα πρέπει να εστιάσει κανείς είναι η διάγνωση νέων εκφραστικών και επικοινωνιακών δυνατοτήτων πέρα από την αναπαραγωγή όσων εφαρμόζονται και ασκούνται από τα έως τώρα υπάρχοντα μέσα. Η κρυπτωνυμία ή η ετερωνυμία δεν αποτελούν ατόπημα, στο βαθμό που στηρίζονται στην νηφάλια και θεμελιωμένη επιχειρηματολογία, στην κοσμιότητα και στην ελεύθερη (ανεξάρτητη) τοποθέτηση. Απεναντίας πολλές φορές απελευθερώνουν πλευρές του γράφοντος που και ο ίδιος δεν είχε πιθανόν ανακαλύψει ή απελευθερώσει στο παρελθόν. Ο ανώνυμος ή ετερώνυμος ιστολόγος διαμορφώνει και καταθέτει μια προσωπική άποψη απολύτως ελεύθερη από τους περιορισμούς που η θέση, οι ρόλοι ή η κοινωνικότητά του καμιά φορά του επιβάλλουν.
    Με γεια και…καλοτάξιδοι!

    Σχόλιο από ioeu — Μαΐου 12, 2007 @ 6:01 πμ | Απάντηση

  13. Kαλή δύναμη

    Σχόλιο από Γιάννης Ρηγόπουλος — Μαΐου 12, 2007 @ 8:29 πμ | Απάντηση

  14. Με τα άσχημα και τα καλά της, η ‘μπλογκόσφαιρα’ διανύει τις παιδικές ασθένειες – αλλά, με φρεσκάδα, φαντασία, φοβερή ορμή!

    Μακάρι ν’ ανθίσει και η «Βιβλιοθήκη» στη γειτονιά – να παίξει πιο… σπάταλα!

    Καλορίζικο! 🙂

    Σχόλιο από άλμα — Μαΐου 12, 2007 @ 9:12 πμ | Απάντηση

  15. Καλώς ήρθατε στο μπλογκοχωριό! Μια βιβλιοθήκη μας χρειαζόταν έτσι κι αλλιώς και σημασία πολλές φορές έχει αυτό που διαβάζει κανείς και όχι πάντα η αισθητική του -αν και στο διαδίκτυο παίζει κι αυτή το μέγα ρόλο της.

    Σχόλιο από doratsirka — Μαΐου 12, 2007 @ 2:58 μμ | Απάντηση

  16. Καλή δύναμη στο δύσκολο έργο που καλείστε να φέρετ εις πέρας. Η μπλογκόσφαιρα είναι όντως τόπος μαγικός…

    Σχόλιο από Νίκος Διακογιάννης — Μαΐου 12, 2007 @ 3:59 μμ | Απάντηση

  17. Καλοτάξιδο! Για έναν από χρόνια φανατικό αναγνώστη του ένθετου, το blog αυτό είναι σα μια πόρτα ανοιχτή, σαν την αγκαλιά μιας αγαπημένης παρέας. Όπως ανέφερε και κάποιος πιο πάνω, υπέροχη η αίσθηση της διάδρασης, αλλά και η δυνατότητα ανταλλαγής σκέψεων και προβληματισμών. Όπως θα έλεγε και η ζακυνθινιά νόνα μου, λοιπόν: Μπαμπάκια η ρούγα σας!!

    Σχόλιο από Διονύσης Μάνεσης — Μαΐου 12, 2007 @ 5:04 μμ | Απάντηση

  18. Πολύ καλή η πρωτοβουλία σας. Υπομονή, όμως, σας εύχομαι και καλή δύναμη. Θα τις χρειαστείτε και τις δύο. Το know-how το έχετε από ετών. Να πάνε όλα καλά.

    Σχόλιο από Γιώργος Κεντρωτής — Μαΐου 12, 2007 @ 7:55 μμ | Απάντηση

  19. Καλώς ήρθατε!
    Η έντυπη Βιβλιοθήκη είναι η πρωινή σαββατιάτικη παρέα μου(….μαζί με τον καφέ μου)

    Σχόλιο από cook — Μαΐου 13, 2007 @ 7:17 πμ | Απάντηση

  20. Ευχές ως αρχή

    Εκτός απο στοχασμούς και κριτικές ,θα ηταν καλό να έχουν θέση(μαχητικά μάλιστα αν χρειάζεται) θέματα για το βιβλίο ως αντικείμενο(αξίας)
    Μερικά θέματα για παράδειγμα
    -Πόσες δεκαετίες θα χρειαστούν για να λειτουργήσει η παροπλισμένη Εθνική βιβλιοθήκη ?
    -Πόσους αιώνες(έχει μπει στον τρίτο)θα χρειαστεί η Ακαδημία Αθηνών για να εκδώσει πληρως τους αρχαίους και βυζαντινούς
    -Εξαντλημένα βιβλία(σχετικά προσφατες εκδόσει) και αναζήτηση ή δανεισμός αυτών ιδιωτικά
    -EX-LIBRIS-Ιδιωτικές βιβλιοθήκες
    -Πνευματικά δικαιώματα-θολό τοπίο

    Σχόλιο από iktinos — Μαΐου 13, 2007 @ 1:50 μμ | Απάντηση

  21. Kαλωσήλθατε λοιπόν, και κυρίως γεια σου Κατερίνα και Βαγγέλη! Χαίρομαι που μπορώ να σας μιλήσω από δω- έναν χώρο, τα μπλογκ, που παρά τα προβλήματα και τις αντιφάσεις του αποδεικνύεται ανθεκτικός και αγαπησιάρης. Σας παρακολουθώ χρόνια κι επειδή συνηθίζουμε να είμαστε γενναιόδωροι στη γκρίνια μας και φειδωλοί στους ενθουσιασμούς μας, λέω να το αντιστρέψω: Μπράβο βρε παιδιά και ζήτω και γιούπι και συγχαρητήρια για τη μέχρι τώρα προσωπική σας διαδρομή, την ευαισθησία, την εμβάθυνση, τις εύστοχες κρίσεις. Παρότι μιλάω και για τους δύο, ξεχωρίζω το ύφος του καθενός σας, αλλά δεν είναι του παρόντος. Κι να μου επιτρέψετε τον ενικό αφού πίσω από τον βαρύ τίτλο του μπλογκ (ίσως και λιγάκι φοβιστικόν) βρίσκεστε εσείς, δυο άνθρωποι οκείοι από τις μέχρι τώρα κριτικές σας. Εξάλλου ο πληθυντικός δεν πολυκάθεται στο δίκτυο γιατί μας θυμίζει σχήματα και δομές κοινωνικές που με το ζόρι ανεχόμαστε στην ημέρα. ( Τουλάχιστον εμείς, που δεν έχουμε την παράδοση των γάλλων). Εννοώ πως όταν τα πράγματα ζεσταίνονται κι ο καθένας εμπλέκεται προσωπικά ακόμα και το «αγαπητέ κύριε Δήμου» φαντάζει αμήχανο. Τέλος πάντων αυτά μπορεί να είναι προσωπικές μου εμμονές. Το σημαντικό είναι ότι ανοίγει άλλος ένας τόπος για το βιβλίο. (Αν και δεν ξέρω αν μας ενδιαφέρουν ακριβώς τα βιβλία ή η αγωνία που τα φέρνει στο φως. Ήτοι η κοινή μας ανθρώπινη μοίρα).

    (το βάρυνα )

    Καλή αρχή!

    Σχόλιο από thas — Μαΐου 13, 2007 @ 2:52 μμ | Απάντηση

  22. Καλησπέρα και καλωσορίσατε στην μπλογκόσφαιρα!
    Η «βιβλιοθήκη» κατά τη γνώμη μου έχει συνεισφέρει αρκετά στο χώρο του βιβλίου!
    Με χαρά διάβασα την παρουσία σας και εδώ!
    Καλώς μας ήρθατε!

    Σχόλιο από Stavros Katsaris — Μαΐου 13, 2007 @ 6:05 μμ | Απάντηση

  23. Τις ευχές και από μένα.
    Όσο περισσότερες βιβλιο-φωνές, τόσο το καλύτερο 🙂

    Σχόλιο από Χρήστος Φασούλας — Μαΐου 13, 2007 @ 11:16 μμ | Απάντηση

  24. 1. Καλό κουράγιο. (Ανοίξατε τον προσωπικό σας πίθο των Δανα’ί’δων και θα το χρειαστείτε, και καλό και πολύ.)
    2. Η σειραϊκή μορφή του ιστολογίου και η λιτότητά του είναι ανακουφιστική. Κλίνει προς το πνεύμα έντυπου βιβλίου. (Μην σας δελεάσουν να του «κρεμάσετε» εδώ κι εκεί ‘συνδέσεις’ και εικονούλες και σχολιάκια και άλλα χαριτωμένα.)
    3. Κυκλοφορεί η φήμη ότι ίσως ανασταλεί η έκδοση της έντυπης «Βιβλιοθήκης». Αληθεύει; Έχει σχέση η δημιουργία του ιστολόγιου με αυτή την προοπτική; (Απολύτως απευκταίο.)

    Σχόλιο από Λαφοπάτης — Μαΐου 29, 2007 @ 9:52 πμ | Απάντηση

  25. Φίλε μου, όχι, η Βιβλιοθήκη δεν κλείνει – κάθε άλλο. Το blog δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς το έντυπο κομμάτι της εφημερίδας και όχι για να το υποκαταστήσει. Τα καλά σας λόγια ευπρόσδεκτα, αλλά οι προβλέψεις σας ανησυχητικές. Λέτε το blog μας να αποδειχτεί τρυπημένο πιθάρι;

    Σχόλιο από Κατερίνα Σχινά — Μαΐου 30, 2007 @ 1:15 μμ | Απάντηση

  26. Προφανώς δεν ήμουν σαφής: με τον «πίθο» δεν αναφερόμουν βέβαια στην ποιότητά σας, που είναι δεδομένη σε ό,τι κάνετε (γι’ αυτό άλλωστε σας παρακολουθώ), αλλά στον μόχθο που θα απαιτεί το μπλογκ και στον χρόνο που θα σας απορροφά. Κάποια επιτυχημένα ιστολόγια γονατίζουν τους δημιουργούς τους. Οι οποίοι αντιλαμβάνονται ξαφνικά («How Did I Get Here?»)πως εξ αιτίας τους απομακρύνονται από άλλες υποχρεώσεις ή επιθυμίες τους και τελικά αποσύρονται από το παιχνίδι.
    Θα πείτε βέβαια πως ας είναι επιτυχημένο το εγχείρημα, ας προκαλέσει ενδιαφέρον, συζητήσεις, επαφές και χαλάλι ο κόπος. Το πιστεύω και το εύχομαι.

    Σχόλιο από Στ. Λαφοπάτης — Μαΐου 31, 2007 @ 7:34 πμ | Απάντηση

  27. The hollow I grew in many chunk turtle, I know

    Σχόλιο από keyboardmann — Μαΐου 18, 2008 @ 10:00 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: