Βιβλιοθήκη της «Ελευθεροτυπίας»

Ιουνίου 20, 2007

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Filed under: Uncategorized — vivliothiki @ 1:40 μμ

Την ερχόμενη εβδομάδα η «Βιβλιοθήκη» θα κάνει τις προτάσεις της για τα βιβλία του καλοκαιριού. Γράψτε μας τι θα προτείνατε εσείς και γιατί. Γράψτε μας τι σας άρεσε, για ποιον λόγο σας άρεσε, καθώς και τι περισσότερο ή τι λιγότερο θα θέλατε από αυτό που έχετε διαβάσει. Γράψτε μας ακόμη τι θα θέλατε να διαβάσετε. Συμπεριλάβετε, αν θέλετε, στις επιλογές σας και βιβλία που δεν ανήκουν στην εκδοτική επικαιρότητα – βιβλία που εκπροσωπούν για σας διαχρονικές αναγνώσεις.

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου 

Advertisements

31 Σχόλια »

  1. είναι ευκαιρία ίσως να ξαναθυμηθεί ο κόσμος να ψιθυρίζει, να απομακρυνθεί από κραυγές και άλλα μεγαλόφωνα. ας διαβάζει βιβλία μικρά, φαινομενικά ανάλαφρα, ουσιαστικά. προτείνω:
    1. Στενογραφία του Κώστα Μαυρουδή γιατί δεν είναι είναι υποχρεωτικό να διαβάζουμε μόνο «παντόφλες».
    2. Πίσω από τις Μάσκες του Πεσσόα γιατί η κατάβαση δεν είναι πάντα ιλιγγιώδης.
    3. Τα Ποιήματα του Θωμά Γκόρπα που μας θυμίζουν μια άλλη πρόσφατη Ελλάδα.

    και για αλλαγή από την καθημερινή ιλαρότητα ας ταξιδέψει με τα κείμενα του πάντα δροσερού…
    4.Λουκιανού…είτε από τις εκδόσεις Κάκτος είτε Ζήτρου…

    Σχόλιο από s... — Ιουνίου 20, 2007 @ 2:16 μμ | Απάντηση

  2. Η γενιά μας ( οι σημερινοί σαραντάρηδες) διάβασε κάθε μέτριο μυθιστορηματάκι που ήτανε της μόδας και άφησε στην άκρη τους κλασικούς. Τώρα καταλαβαίνει τι έχασε. Να διαβάσουμε τους κλασικούς, προτείνω, τους αξεπέραστους: Ντοστογιέφσκι, Φλωμπέρ, Μέλβιλ για αρχή.

    Σχόλιο από campia — Ιουνίου 20, 2007 @ 8:39 μμ | Απάντηση

  3. Θα έλεγα, βιβλία για όλο το χρόνο: 😉

    Gisela Heidenreich: Το πρόγραμμα ευγονικής του Χίτλερ
    Λεία Βιτάλη: «Ιερή παγίδα – Το απόκρυφο χρονικό της Κωνσταντινούπολης»
    R. Dawkins: Η περί Θεού αυταπάτη
    M. Onfray: Περί αθεολογίας

    Σχόλιο από sfrang — Ιουνίου 20, 2007 @ 9:51 μμ | Απάντηση

  4. Εγώ θα πρότεινα δύο βιβλία γυναικών της προσφοράς που ο λόγος τους και τα έργα τους είναι το προϊόν της αγάπης τους για τους άλλους. Το βιβλίο της Δάφνης Οικονόμου, Saturday’s child που κυκλοφόρησε στο 2007 από την Ωκεανίδα και είναι ένα οδοιπορικό στα παιδικά της χρόνια στην Ινδία με μια πηγαία παιδική, αδιαμεσολάβητη ματιά. Και το βιβλίο της κας Λιλής Αλιβάτου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Εστίας πρόσφατα και «φιλοξενεί» πίνακες παιδιών της Κατοχής και του Εμφυλίου που φτιάχτηκαν μέσα σε ένα παιδικό θάλαμο του Ιπποκρατείου σε χρόνια δίσεκτα. Παράλληλα, υπό την σκέπη του υπάρχει ένα κείμενο του Βενέζη καθώς και παραμύθια της Μαρίας Λιουδάκι και της Δέλτα. Απότιση φόρου τιμής στους ανθρώπους που υπέφεραν και σε κείνους που προσέφεραν.

    Σχόλιο από doratsirka — Ιουνίου 21, 2007 @ 3:46 πμ | Απάντηση

  5. Παντός καιρού και χωρίς τη βουή του πλήθους πάνω από το κεφάλι μας:
    Πορφύριος (Βυζάντιο) : ΑΝΕΚΔΟΤΑ ή ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ- για να δούμε πως ΔΕΝ πρέπει να γράφεται η Ιστορία (όσες αλήθειες κι αν υπάρχουν μέσα στο βιβλίο).
    Κωστής Παπαγιώργης: ΚΑΝΕΛΛΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ, ΕΜΜΑΝΟΥΛ ΞΑΝΘΟΣ, ΤΑ ΚΑΠΑΚΙΑ ( για τους αντίθετους, από τους παραπάνω λόγους, επειδή είναι κάτι πολύ περισσότερο από Ιστορικά Δοκίμια, επειδή πίσω από ΟΛΑ τα βιβλία του Κωστή Παπαγιώργη βρίσκεται μόχθος πολύς και γενναιοδωρία δυσεύρετη, επειδή μας έκανε να αντιληφθούμε ακέραιο το μέγεθος του Ντοστογιέφσκι, επειδή δεν «κολλάει» να αναμετρηθεί με θέματα ταμπού όπως το ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΦΟΒΙΑΣ και τη ΜΕΘΗ)
    ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ. Γιατί τον θεωρώ κορυφαίο συγγραφέα, παγκόσμιας εμβέλειας για τον οποίο ως χώρα πρέπει να είμαστε υπερήφανοι (και μπράβο στο Κερκυραϊκό περιοδικό ΠΟΡΦΥΡΑΣ για το πλούσιο αφιέρωμα-αναζητήστε το.)
    Γκουρογιάννης: ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΓΩΝΙΑ.Γιατί κρατάει στο ύψος του το Ελληνικό Διήγημα.
    Τα 12 ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ Μάρκες ως σταθερή αξία μέσα στον χρόνο, επειδή αποτελεί απολαυστικό ανάγνωσμα και σπουδή πάνω στο διήγημα (για τους επίδοξους διηγηματογράφους).
    ΕΛΥΤΗΣ (για σελίδες όλων των διαστάσεων και όλων των αισθήσεων).
    ΚΑΙΣΑΡΙΔΗΣ γιατί η καλή λογοτεχνία δεν έχει συγκεκριμένο τόπο προέλευσης.
    Όσο το δυνατόν περισσότερους νέους συγγραφείς γιατί όλοι αξίζουν μια ευκαιρία.
    Αλλά πρώτα απ’ όλα: την ψυχή μας, ξανά και ξανά μέχρι να την μάθουμε απ’ έξω(και έτσι να μπορέσουμε να αγαπήσουμε τις ψυχές των άλλων)

    Σχόλιο από Enter — Ιουνίου 21, 2007 @ 8:02 πμ | Απάντηση

  6. Διορθώνω στο προηγούμενο (με πήρε στο λαιμό της η πρόσφατη ανάγνωση του ΠΟΡΦΥΡΑ…) Όχι Προρφύριος αλλά ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ (Ανέκδοτα ή Απόκρυφη Ιστορία). Προκόπιος, Προκόπιος, Προκόπιος, Προκόπιος. (Τις άλλες 996 φορές, μέχρι να φτάσω χίλιες για να ολοκληρώσω την τιμωρία που μού επέβαλλα θα τις γράψω στο τετράδιο μου). Συγγνώμη. Προκόπιος από τις πάντα αξιόλογες εκδόσεις ΑΓΡΑ.ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ.

    Σχόλιο από Enter — Ιουνίου 21, 2007 @ 9:15 πμ | Απάντηση

  7. Βιογραφίες:
    -Καταρχάς δεν θα πρότεινα τη Βιογραφία της Άννας Αχμάτοβα (εκδ. Μελάνι). Μου φαίνεται ελλιπής, η μετάφραση των ποιημάτων της δεν είναι από το πρωτότυπο, οι αναφορές σε άλλες βιογραφίες συχνές, δεν δίνεται το κλίμα της εποχής, θα μπορούσε με λιγότερα λόγια να είναι ένα άρθρο σε εφημερίδα, ή ένα αφιέρωμα σε ένθετο εφημερίδας.
    -Αντίθετα θα πρότεινα τις βιογραφίες της Μαρίνας Τσβετάγιεβα (Μεταίχμιο)και του Στάλιν (Οδυσσέας)

    Τέχνη:
    – θεωρώ καταπληκτική τη σειρά του Καστανιώτη Τέχνες και ιδέες και ιδιαίτερα τα «Ιμπρεσιονισμός», «Βαν Γκογκ», «Σαγκάλ», και «Εννοιολογική τέχνη (Phaidon), με πλούσιο κείμενο, εικονογράφηση και βιβλιογραφία
    -Επίσης φθηνά, αλλά μυητικά τα βιβλία της Taschen (μικρά και μεγάλα)

    Δοκίμια:
    -Μαγικός για μια ακόμη φορά ο Μπόρχες στο «Η τέχνη του στίχου» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης)

    Λογοτεχνία:
    -Ζέη για μια ακόμη φορά η Ζέη! («Ο ψεύτης παππούς». εκδ. Κέδρος)

    Ιστορία
    – «Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος» του Beevor (εκδ. Γκοβόστης). Με εμφανή τη στάση «αντικειμενικότητας» (;) πλήρες και αναλυτικό.
    – «Η ιστορία του φασισμού» του Στάνλεϊ Πέιν (Φιλίστωρ). Αποσαφηνιστικό και με εκπλήξεις…


    Από αυτά που διάβασα τον τελευταίο 1.5 χρόνο θα πρότεινα τα ανωτέρω.

    Από αυτά που θα ήθελα να διαβάσω και θα ήθελα να ξέρω περισσότερα:
    -«Λόρκα, η μπαλάντα μιας ζωής» (Μεταίχμιο)
    – Ανθολογίες ξένης ποίησης (ως «χάρτες» για τα περαιτέρω…)

    Σχόλιο από βιβλιοθηκονόμος — Ιουνίου 21, 2007 @ 10:00 πμ | Απάντηση

  8. 1. «Αούστερλιτς», W.G.Sebald, Άγρα.
    Γιατί το «ζήτημα της μνήμης αποτελεί την ηθική ραχοκοκαλιά της λογοτεχνίας» αλλά και της ζωής.

    2. «Ο καθρέφτης και το πρίσμα», Μάκης Καραγιάννης, Νεφέλη. Για το ερώτημα που θέτει: τι είναι αλήθεια και τι πλάνη, και γιατί οι βιογραφίες του είναι κάτι νέο και διαφορετικό στην ελληνική λογοτεχνία.

    3. «Δέκα (πιθανοί) λόγοι για τη μελαγχολία της σκέψης», George Steiner, Scripta.
    Ο Steiner δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι κλασικός και γιατί η «θλίψη αδιαχώριστη από κάθε θνητό βίο»

    Σχόλιο από Χαρτοκόπτης — Ιουνίου 21, 2007 @ 10:22 πμ | Απάντηση

  9. Ελληνική λογοτεχνία:
    1. «Πυθαγόρεια εγκλήματα» του Τεύκρου Μιχαηλίδη
    2. «Η μεταφορά» του Δημήτρη Δημητριάδη
    3. «Φιλοδοξίες κήπου» της Ευγενίας Φακίνου

    Ξένη λογοτεχνία
    1. «Η μάνα και το νόημα της ζωής» του Yrvin Yalom
    2. «H εξέγερση» του Joseph Roth

    Σχόλιο από Stevens — Ιουνίου 21, 2007 @ 2:31 μμ | Απάντηση

  10. Διάβασα τελευταία και μου άρεσαν πολύ. 1. τα διηγήματα «ζώνη ερήμωσης» του Περικλη Μποζινάκη από τη Νεφελη που περιγράφουν μια μεταλλαγμένη Αθήνα, 2. «Καρέ Φιξ και άλλα διηγήματα » της Μάρως Δούκα από τον Πατάκη πειραματική γραφή που με κατέπληξε, 3. την καινούργια ποητική συλλογή του Διονύση Καψάλη «Ο κρότος του χρόνου «, που πραγματικά μ αιχμαλώτισε και με συγκίνησε και 4. το «κουαρτέτο» της Jean Rhys από τις εκδόσεις Μελάνι, με την μποέμικη ζωή του Παρισιού

    Σχόλιο από eva — Ιουνίου 21, 2007 @ 2:59 μμ | Απάντηση

  11. Συμφωνώ με enter για Αρανίτση και υπερθεματίζω
    τα περί παγκόσμιας εμβέλειας. Και αφού του διέφυγε (ή μήπως επίτηδες παρέλειψε, παραπέμποντας, με τα χίλια δίκαια του αναμφιβόλα, στα oeuvres completes;)να προτείνει κάτι συγκεκριμένο, θα εισηγουμουν το ‘Καλοκαίρι στο σκληρό δίσκο’ – άντε αφού μιλάμε για θερινά αναγνώσματα.

    Σχόλιο από catrame — Ιουνίου 21, 2007 @ 3:26 μμ | Απάντηση

  12. Καλοκαιρινές αναγνώσεις…
    Προτείνω λοιπόν ανεπιφύλακτα ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ της Δήμητρας Κολλιάκου από τον Πατάκη γιατί εμμένει θεματικά ωριμάζοντας και ξέρει να χειρίζεται τη γλώσσα αψεγάδιαστα, ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ του Τεύκρου Μιχαηλίδη γιατί ξέρει να πλέκει τα μαθηματικά με την αστυνομική πλοκή με δεξιοτεχνία, ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΚΗΠΟΥ της Ευγενίας Φακίνου γιατί ξέρει να μας θυμίζει τι είναι παραλογισμός και τρυφερότητα, και το εξαιρετικό δοκίμιο του Τζωρτζ Στάινερ (ΔΕΚΑ)ΠΙΘΑΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ, γιατί ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή και με αφορμή την άποψη του Σέλλινγκ σύμφωνα με την οποία η θλίψη είναι αδιαχώριστη από κάθε θνητό, δεν δίνει δεκανίκια και οδηγίες και δεν διεκδικεί παράσημα πρωτοτυπίας

    Σχόλιο από βιβλιοχαρά — Ιουνίου 21, 2007 @ 4:19 μμ | Απάντηση

  13. Κατω απ τον ήλιο κάπου εκεί στην αμμουδιά μακριά απ την κόλαση αυτής της πόλης μην ξεχάσετε μαζί με το αντιηλιακό και το καπέλο σας τον «επιβάτη» του Γιώργου Γλυκοφρύδη από την Νεφέλη, που θα σας ταξιδέψει στο Βερολίνο και θα σας συγκινήσει μ έναν μεγάλο έρωτα, «Από την παράνοια στους αλγόριθμους» του Απόστολου Δοξιάδη από τον Ικαρο,για ολους όσους μισούσαν τα μαθηματικά που θα τα δουν μ ένα διαφορετικό φιλοσοφικο μάτι, «ο δρομος» του Cormac McCarthy από τον Καστανιωτη γιατί έχει πλοκή, είναι πρωτότυπο και η μετάφραση είναι του Αύγουστου Κορτώ.
    ΅Ελπίζω να μην σας παρασύρουν στα βαθιά νερά τους διηγήματα, ιστορίες και ό,τι άλλο βιβλίο επιλέξετε…

    Σχόλιο από Eva — Ιουνίου 21, 2007 @ 4:35 μμ | Απάντηση

  14. Διηγήματα
    Keret, Etgar «Ο Εκείνος» ακόμη κι αν δεν έχετε διαβάσει το «μπλουζ της Γάζας», είναι ανθρώπινος, τραγικός και συγκινητικός και τα ζήτημα ζωής που θέτει κόβουν την ανάσα.
    Παπαδιαμάντης, Αλέξανδρος «Η νοσταλγός», η επιστροφή στην πατρίδα είναι πάντα γλυκιά ακόμη και με μια ξένη βάρκα.
    Γαλανάκη, Ρέα «Ομόκεντρα διηγήματα» γιατί είναι η μόνη από τους σύγχρονους έλληνες πεζογράφους που γνωρίζει την τέχνη του διηγήματος.

    Ποίηση
    Celan, Paul «Μήκων και μνήμη» το ολοκαύτωμα στην ποιηση σε αποκαθηλώνει
    Σιδηρά, Αγγελική «Αμείλικτα γαλάζιο» φυσική ποίηση, αυθόρμητη, σε παραλληλα γαλάζια νερά

    Πεζογραφία
    Sebald, Winfried Georg «Αουστερλιτς» ξεριζωμός-πατριδα-ανθρωπος από τον Sebald (!!!!!)
    Schlink, Bernhard «Ο Γυρισμός» ο έρωτας δυο γενεών, μια Οδύσσεια, πολλές αναζητήσεις
    Highsmith, Patricia «Γατες» διακριτική συντροφιά που δεν απαιτεί ανταλλάγματα

    Σχόλιο από τηλεμαχος — Ιουνίου 21, 2007 @ 5:04 μμ | Απάντηση

  15. Ποιητες, παλιούς και νέους. Οι παλιοί γνωστοί. Οι νέοι (ή μάλλον οι νεώτεροι): ο Μαυρουδής, η Χριστοδούλου, ο Λεοντάρης, ο Βλαβιανός, η Ρουκ, ο Κοροπούλης, ο Χιόνης, ο Γκανάς, ο Βαρβέρης.

    Σχόλιο από pim — Ιουνίου 21, 2007 @ 6:15 μμ | Απάντηση

  16. Θα πρότεινα το «Έρωτες τοπίων» του Γιώργου Βέη από τις εκδόσεις Κέδρος, μια άλλη οπτική στην ταξιδιωτική λογοτεχνία από έναν οιητή-συγγραφέα, που ο ίδιος έχει παγιδευτεί από τη μαγεία της Ανατολής, και το «Μάνες και Γιοί» του Θοδωρή Καλλιφατίδη από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, ένα βιβλίο για την ιδιαίτερη αυτή σχέση αλλά και για την ιστορία της Ελλάδας μέσα από μια ιδιόμορφη διπλή αφήγηση.

    Σχόλιο από Λεία Βιτάλη — Ιουνίου 21, 2007 @ 8:35 μμ | Απάντηση

  17. Ο υδράρδυρος ανέβηκε επικίνδυνα και η ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΟΛΛΙΑΚΟΥ σταλάζει σταγόνες ψυχολογικής δροσιάς.
    Στην τσιμεντοντενεκεδουπολη που ζούμε ΟΙ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΚΗΠΟΥ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΦΑΚΙΝΟΥ μας παρηγορούν με βαθιές ανάσες οξυγόνου.
    «Κάθε δέντρο έχει στον τόπο μας τον ίσκιο του,κάθε ίσκιος τον ύπνο του και κάθε ύπνος σε καλοκαιρινό ίσκιο το όνειρό του»….του ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ «Η ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ».
    Αν και σθεναρά αντιστεκόμαστε επιλέγοντας νησάκια ελληνικά ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΤΟΠΙΩΝ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΕΗ μάς ταξιδεύουν και σε μαγικά μακρινά αρχιπελάγη της Ανατολής.
    Βυθιστείτε και κολυμπήστε στα μαγικά νερά του ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΥ ΙΧΘΥΩΝ ΤΟΥ RICHARD FLANANGAN ,ναι! ακόμη γράφονται αριστουργήματα…
    …λαθραία θλίψη κερδισμένη / ποιος ξέρει από ποια κρυφή συναλλαγή με το αδιανόητο ενός άλλου κόσμου / όλοι γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει… Ο ΚΡΟΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΑΨΑΛΗ ενισχύει τη θλίψη για το βέβαιο κενό, έστω και λάθρα. Κι ακριβώς σε παράλληλους δρόμους μ αυτό
    ΟΙ (ΔΕΚΑ) ΠΙΘΑΝΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ TOY GEORGE STEINER, γιατί τελικά όπως μάς λέει ο ίδιος ο συγγραφέας «Το μηδέν, η εν κενώ ύπαρξή μας, είναι για τους περισσότερους ανθρώπους κάτι “αδιανόητο”, τόσο με τη συναισθηματική όσο και με τη λογική έννοια της λέξης…»

    Σχόλιο από Εφη — Ιουνίου 22, 2007 @ 5:08 πμ | Απάντηση

  18. Μικρά για να μεταφέρονται εύκολα:
    1.Το θηρίο στη ζούγκλα, Henry James , Αγρα. Η απόλυτη λογοτεχνία. Το περίτεχνο κέντημα.
    2.Η Μεταφορά, Δημήτρης Δημητριάδης, Αγρα. Χωρίς λυτρωτικές αποδράσεις.
    3.Ζώνη ερήμωσης, Μποζινάκης περικλής, Νεφέλη. Σύγχρονα αστικά τοπία.
    4.Λόγος ψευδής, Σκληβανιωτης Γιάννησ, Καστανιώτης. Παραμυθάδες υπάρχουν και γράφουν.
    5. Ακατανόμαστες εξομολογήσεις, Γιώργος Παπαδάκης, Οξύ. Καταρραμένες ψυχές ημίτρελες, σημαδεύουν την άβυσσο

    Σχόλιο από μηδεν — Ιουνίου 22, 2007 @ 10:44 πμ | Απάντηση

  19. Τα αξιόλογα βιβλία, ευτυχώς, πάμπολλα. Αν ήμουν αναγκασμένος να περιοριστώ σε ένα και μόνο, θα πρότεινα, σε αναγνώστες όλων των ηλικιών, και ειδικά στους νεότερους σε ηλικία, τη μυθιστορηματική βιογραφία του Γιαννούλη Χαλεπά (συγγραφέας Χρήστος Σαμουηλίδης, εκδόσεις ΕΣΤΙΑ). Για να αγαναχτήσουμε (μια καθ΄όλα χρήσιμη αγανάχτηση, πιστεύω).Για να αγκαλιάσουμε τον, αδιανόητα βασανισμένο, Τηνιακό γλύπτη και το μεγαλειώδες έργο του. Για να του δώσουμε, έστω και τώρα, όσα η εποχή του και η Ελλάδα του οφείλει ακόμη.

    Σχόλιο από Στέργιος Ντέρτσας — Ιουνίου 22, 2007 @ 11:24 πμ | Απάντηση

  20. έχω βάσιμες υποψίες ότι ο Αρανίτσης θα έλεγε οτί με την άμμο και τα τζιτζικια δεν ταιριάζουν τα βιβλία.

    Σχόλιο από georgep — Ιουνίου 22, 2007 @ 1:31 μμ | Απάντηση

  21. Όταν τα θάβεις μέσα σ’ αυτήν κι όταν δεν έχεις δουλέψει μερόνυχτα για να τα δημιουργήσεις-σίγουρα. Η δική μου πρόταση: Ο αγιος της μοναξιάς της κυρίας Καρυστιάνη(α) και (β) Θα υπογράφω Λουί της κυρίας Γαλανάκη. Για εντελώς προσωπικούς λόγους. Κι ένα ακόμη που έχει σχέση με θάλλασα. Ο Μούτσος. Φραντσίσκο Γκόλντμαν.(γ)

    Σχόλιο από per-astikos. — Ιουνίου 22, 2007 @ 2:42 μμ | Απάντηση

  22. Διαχρονικές αναγνώσεις;
    Συντάσσομαι με την άποψη του Θανάση Τριαρίδη («Διαβάζω τους Αθλίους τα τελευταία είκοσι χρόνια – και καθώς μεγαλώνω η ανάγνωσή μου γίνεται όλο και πιο τρεμάμενη, όλο και πιο συγκινημένη»), και προτείνω τους «Αθλίους» του Ουγκώ.
    Υπερθεματίζω: Είκοσι μόνον;
    Διαβάζω τους Αθλίους τα τελευταία σαράντα χρόνια.

    Σχόλιο από Filboid Studge — Ιουνίου 22, 2007 @ 5:59 μμ | Απάντηση

  23. Προτείνω τον εκπληκτικό Ζέμπαλντ, αυτή την τραγική μνημοτεχνική άσκηση και ταυτόχρονα την επείγουσα επιστροφή σε μεγάλους ανθρωπιστές όπως ο Πρίμο Λέβι.

    Σχόλιο από elias — Ιουνίου 23, 2007 @ 5:45 μμ | Απάντηση

  24. Θεέ μου, τι ζέστη! Λιγοσέλιδα βιβλία για να μπορούν να γίνουν βεντάλιες!

    Σχόλιο από manos — Ιουνίου 24, 2007 @ 11:03 πμ | Απάντηση

  25. Από τα βιβλία της επικαιρότητας που διάβασα τελευταία συνιστώ ανεπιφύλακτα το Μεγάλο Αμπάι του Μιχάλη Μοδινού. Για τους κολλημένους με τον Κόνραντ, τον Μέλβιλ κ.α. είναι μια πολύ ευχάριστη έκπληξη από την εγχώρια λογοτεχνία.
    Επίσης, καλό είναι να μη χάσει κανείς άλλος τον καιρό του με το βιβλίο του Wolin «H γοητεία του ανορθολογισμού» εκτός αν αντί για Τατιάνα και Μάκη προτιμά καλοκαιριάτικα να ασχολείται με κουτσομπολιά που αφορούν τη γαλλική και γερμανική διανόηση του 20ου αιώνα.

    Σχόλιο από george_kahri — Ιουνίου 24, 2007 @ 11:53 πμ | Απάντηση

  26. Χαίρομαι που βλέπω την αξιόλογη εκδοτική σας παρουσία να συμπληρώνεται από αυτόν τον ιστότοπο. Σας εύχομαι από καρδιάς καλή διαδρομή.

    Ένα βιβλίο που κερδίζει αμέσως τον αναγνώστη είναι η Ιστορία τής αρχαίας ελληνικής γλώσσας του Αναστ. Φ. Χριστίδη (Θεσσαλονίκη 2005). Πρόκειται για βιβλίο γραμμένο από ειδικό (που δυστυχώς χάθηκε πρόωρα), αλλά για να διαβάζεται από τον μη ειδικό. Δεν προϋποθέτει οποιαδήποτε γνώση τής γλωσσολογίας και, χωρίς να αδικεί την επιστήμη, ελκύει σε αυτήν όσους μέχρι τώρα την έβλεπαν με καχυποψία. Εξαιρετικό είναι επίσης το παιδαγωγικό ύφος συγγραφής: παραδείγματα, ρέον ύφος, σύντομα κεφάλαια, ανακεφαλαιώσεις (έμμεσες και άμεσες).

    Με τις απόψεις τού εκλιπόντος συγγραφέα δεν είμαι πάντοτε σύμφωνος ως γλωσσολόγος. Πρόκειται όμως για ιδιαίτερα κατατοπιστικό εγχειρίδιο και ο χρόνος που θα δαπανηθεί στην ανάγνωσή του θα είναι καλά τοποθετημένος.

    Ευχαριστώ.

    Σχόλιο από Dr Moshe — Ιουνίου 25, 2007 @ 7:11 πμ | Απάντηση

  27. Εγώ θα πρότεινα τους διαχρονικούς Μπρούνο Σούλτς (Τα μαγαζιά της κανέλλας), Ντανίλο Κις (πρόσφατα έχπουν μεταφραστεί πολλά δικά του. Η Σοφίτα, κλπ),Μαξ (W.G.Sebald) Σεμπόλτ ανεπιφύλακτα (οι ξεριζωμένοι και ο Αούστερλιτς, αλλά κι ακόμα αναζήτηση και διάβασμα και των υπολοίπων έργων του στ’Αγγλικά ή Γερμανικά), Μάγδα Ζάμπο με την περίφημη πόρτα της, Κασάρες με την εφεύρεση του Μορέλ. Όλα αυτά που ανέφερα αλλά και πολλά ακόμα μας δίνουν μιά βαθύτερη θεώρηση και ένα άλλο βλέμμα στον κόσμο μας. Κι ας μην ξεχνάμε και τον φίλο μας τον Μουρακάμι με το Νορβηγικό του δάσος και το κουρδιστό του πουλί, και τον Ισιγκούρο του Μην μ’αφήνεις να φύγω και των απαρηγόρητων.

    Σχόλιο από Eleni S. — Ιουνίου 25, 2007 @ 5:15 μμ | Απάντηση

  28. Δεν είναι ακριβώς πρόταση μα απλώς η δικιά μου λίστα με βιβλία για το καλοκαίρι, για την οποία παραπέμπω στο blog μου (Ficciones)

    Σχόλιο από basileios — Ιουνίου 26, 2007 @ 8:09 πμ | Απάντηση

  29. i vromiki trilogia tis avanas
    imerologia xrisis
    o nanos astronomos
    o ilios dio
    ta diigimata tou roidi apo tis ekdoseis nefeli

    Σχόλιο από d. — Ιουλίου 2, 2007 @ 7:20 πμ | Απάντηση

  30. Μαυρουδή πάρτε μαζί, δεν πιάνει χώρο αλλά θα αφήσει βαθύ ίχνος στην άμμο, W. Stevens και Ζ. Λορεντζάτο, τα «Τρία Θαλασσινα Ειδύλλια» του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου! Συμμερίζομαι εντούτοις τη χαλαρή διάθεση του manos και την υποψία του georgep. Πράγματι, η άμμος είναι ο τρόμος του υποχόνδριου μπροστά στις… μαγαρισμένες σελίδες του αγαπημένου του βιβλίου…
    υ.γ.: elias, κάνεις λόγο για «εκπληκτικό» Sebald. Είμαι περίεργος!

    Σχόλιο από fuzzz — Ιουλίου 10, 2007 @ 12:38 μμ | Απάντηση

  31. Στις 20 Ιουνίου είχα προτείνει για ανάγνωση τα εξής βιβλία (βλέπε προηγούμενο σχόλιο):

    1. Gisela Heidenreich: Το πρόγραμμα ευγονικής του Χίτλερ
    2. Λεία Βιτάλη: Ιερή παγίδα – Το απόκρυφο χρονικό της Κωνσταντινούπολης
    3. R. Dawkins: Η περί Θεού αυταπάτη
    4. M. Onfray: Περί αθεολογίας

    Από αυτά, για το πρώτο είχα γράψει μια αναλυτική περιγραφή προ καιρού και είχα ήδη διαβάσει το τελευταίο. Τελικά διάβασα στις διακοπές και τελειώνω (μέχρι τέλος Αυγούστου), εκτός από εφημερίδες και περιοδικά, τα εξής βιβλία, για τα οποία θα γράψω κάποια στιγμή σύντομα σχόλια στο δικό μου blog:

    1. R. Dawkins: Η περί Θεού αυταπάτη, «Κάτοπτρο»
    2. Rich. Feynman: Το νόημα των πραγμάτων, «Κάτοπτρο»
    3. Rich. Feynman: Κβαντική Ηλεκτροδυναμική – QED, Η παράξενη ιστορία του φωτός και της ύλης, «Κάτοπτρο»
    4. Γιώργος Λεονάρδος: Οι Παλαιολόγοι, «Λιβάνης»
    5. Λεία Βιτάλη: Ιερή παγίδα – Το απόκρυφο χρονικό της Κωνσταντινούπολης, «Πατάκης»
    6. Μένης Κουμανταρέας: Η γυναίκα που πετάει, «Κέδρος»
    7. Victor Davis: Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος, «Λιβάνης»
    8. Νικολάι Γκογκόλ: Νεκρές Ψυχές, «Ηριδανός»
    9. Δημ. Γκιώνης: Χωρίς προστάτη, «Καστανιώτης»

    Ξεκίνησα ακόμα δύο βιβλία, δεν θα τα αναφέρω, αλλά τα σταμάτησα. Μου φάνηκαν ανούσια, μάλλον οφείλεται σε μένα που δεν ενδιαφέρομαι για τη συγκεκριμένη προβληματική.

    Τα πρώτα σχόλια αφορούν, όχι τα βιβλία, αλλά εμένα προσωπικά: Επιβεβαίωσα αυτό που είχα διαπιστώσει εδώ και αρκετά χρόνια. Ότι είμαι δηλαδή σε θέση να διαβάζω μέσα σε ένα δραστήριο και πολύβουο περιβάλλον και να απομονώνομαι ακουστικά και οπτικά, χωρίς να ενοχλούμαι καν από τη ζέστη ή τον αέρα, από μαμάδες και μωρά που τσιρίζουν, από γείτονες που σχολιάζουν ποδοσφαιρικούς αγώνες στο κινητό, από παιχνίδια με ρακέτες του τένις και από άλλες θορυβώδεις δραστηριότητες γύρω μου. Μου έλεγε η γυναίκα μου, δεν άκουσες το μωρό που ούρλιαζε, όταν το τσίμπησε μια μέλισσα? Μπααα, δεν είχα καταλάβει τίποτα! Περίεργο πράγμα…

    Παλαιότερα, όταν σπούδαζα και έγραφα εξετάσεις, θυμάμαι ότι μου έλεγαν συνάδελφοι γύρω μου, πως με ρωτούσαν διάφορα πράγματα κι εγώ δεν απαντούσα. Όταν τους έλεγα ότι δεν τους άκουγα ή τους έβλεπα, ότι ήμουν «αποκλεισμένος» και δεν καταλάβαινα, δεν με πίστευαν. Είμαι και ολίγον βαρύκοος παιδιόθεν, αλλά δεν «έφταιγε» αυτό! Τώρα ξέρω ότι είναι μια ικανότητα που πρέπει να έχω εξασκήσει μετά την ηλικία των 18-20 ετών, γιατί στα σχολικά χρόνια δεν μπορούσα να κάνω κάτι τέτοιο. Με το παραμικρό έστριβα το κεφάλι δεξιά αριστερά και μετά δεν ήξερα, τί σκεφτόμουν και τί έγραφα!

    Πολύ σημαντικό πράγμα η αυτοσυγκέντρωση, διαβάζεις πολλά και γρήγορα, εφόσον είναι ενδιαφέροντα, και δεν περισπάσαι… Φυσικά, κάτι τέτοιο έχει και τα αρνητικά του: μπορεί να καταστρέφεται ο κόσμος γύρω σου κι εσύ να διαβάζεις Γκιώνη 🙂

    Σχόλιο από sfrang — Αύγουστος 23, 2007 @ 7:35 πμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: